Ο Μανδαρίνος

Γύρνα πίσω θα πεθάνω, έχω αρχίσει και τα χάνω…

Ο Σπανός ψάχνει κάποιον να του μοιάζει (του Λάππα), μα κανένας δε του ταιριάζει ήτανε γι’ αυτόν ο Θεός…

 

Η αλήθεια είναι ότι η περασμένη δεκαετία, παρά τις δυσκολίες της βαθιάς οικονομικής κρίσης, έφερε στο ξεκίνημά της ελπίδες αναγέννησης σε τοπικό πολιτικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο…

 

Η απρόσμενη εκλογή του αντισυστημικού και ορθολογιστή Χρήστου Λάππα στη δημαρχία,  σε μια πόλη που αρέσκεται γενικώς σε φρου φρου κι αρώματα, έφερε έναν άλλο άνεμο αλλαγής, κουλτούρας και επιστροφής στην ουσία των πραγμάτων…

 

Ο Λάππας μέσα σε 3,5 μόλις χρόνια κατάφερε να περάσει στην ιστορία ως ένας εκ των πλέον πετυχημένων δημάρχων της σύγχρονης ιστορίας. Πήρε έναν Δήμο καταχρεωμένο (… χρωστούσαν και της Μαριορής) και όχι απλά τον νοικοκύρεψε αλλά έριξε το χρέος περισσότερο από 50% με χειρουργικές κινήσεις (και τον Γιώργο Στουρνάρα τσάρο-αντιδήμαρχο Οικονομικών)…

 

Οργάνωσε τον νέο, τότε, Καλλικρατικό Δήμο εξασφαλίζοντας την σύνδεση χωριών και πόλης, προχώρησε σημαντικά έργα υποδομής, έδωσε πίσω τον δημόσιο χώρο στους πολίτες (… παν’ τα τραπεζάκια απ’ την Ασκληπιού), εισηγήθηκε τη μετατροπή των παλιών φυλακών σε «Μουσείο Τσιτσάνη» (το οποίο σήμερα χαιρόμαστε) και κυρίως όταν του παρουσίασαν την ιδέα για το «Μύλο των Ξωτικών» την συνέλαβε και την ενέκρινε με συνοπτικές διαδικασίες διαβλέποντας το λαμπρό μέλλον για την τοπική οικονομία…

 

Μοιραία η ήττα του 2014 πλήγωσε πολλούς και άφησε την παράταξή του ορφανή να πλανιέται στον κόσμο τούτο. Ο τότε μόνιμος αντιδήμαρχός του Θόδωρος Σπανός δικαίως μένει ακόμη να ερμηνεύει το άσμα του μεγάλου Πάνου Κιάμου και… ψάχνει κάποιον να του μοιάζει μα κανένας δε του ταιριάζει ήτανε γι’ αυτόν ο Θεός…

 

Αγαπημένη μου… Φρονήσης μεν μηδέποτε επί σεαυτώ μέγα, αλλά μηδέ καταφρονήσης σεαυτού…

Διαβάστε επίσης