Καθώς η πόλη κατακλύζεται από διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, οφείλουμε να απαντήσουμε στο εξής ερώτημα: είναι το προφανές πάντοτε αληθές;…
Όχι, το «προφανές» δεν είναι πάντοτε αληθές — και η ιστορία της σκέψης είναι γεμάτη παραδείγματα που το δείχνουν…
Καταρχάς, αυτό που φαίνεται προφανές εξαρτάται πολύ από την εμπειρία, την παιδεία και τις προσδοκίες μας. Κάτι μπορεί να μοιάζει αυτονόητο επειδή έτσι το έχουμε συνηθίσει, όχι επειδή είναι αντικειμενικά σωστό…
Στη φιλοσοφία, ήδη από τον Ρενέ Ντεκάρτ (… τον οποίο μελετούσε πολύ ο μπατζανάκης του πατρός μου, ο θείος ο Νασέρ!!!), τονίζεται ότι πρέπει να αμφισβητούμε ακόμη και όσα φαίνονται αυτονόητα…
Το ίδιο και ο Σωκράτης, που έδειχνε ότι οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν πως «ξέρουν» κάτι ενώ στην πραγματικότητα δεν το έχουν εξετάσει…
Παραδείγματος χάριν για αιώνες ήταν «προφανές» ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω από τη Γη — μέχρι που η επιστήμη το ανέτρεψε. Στα μαθηματικά και τη λογική, υπάρχουν παράδοξα που δείχνουν ότι η διαίσθηση μπορεί να μας ξεγελάσει…
Αυτό δεν σημαίνει ότι το προφανές είναι πάντα λάθος. Συχνά είναι μια καλή αρχική ένδειξη, αλλά δεν αποτελεί απόδειξη…
Φέρνω επίσης το παράδειγμα με το παράδοξο του Ζήνωνα του Ελεάτη… Σύμφωνα με αυτό ο Αχιλλέας δεν μπορεί να φτάσει τη χελώνα αν έχει προβάδισμα. Προφανές: φυσικά και θα τη φτάσει. Το παράδοξο: αν διαιρείς άπειρα την απόσταση, φαίνεται να μην τη φτάνει ποτέ. Η λύση ήρθε πολύ αργότερα με τα μαθηματικά των ορίων…
Επίσης το παράδοξο του Μοντύ Χολ (από το τηλεπαιχνίδι Let’s Make a Deal)… Σου δίνουν 3 πόρτες: πίσω από μία έχει αυτοκίνητο- πίσω από τις άλλες δύο, κατσίκες…
Διαλέγεις μία. Ο παρουσιαστής ανοίγει μία από τις άλλες δύο (που έχει κατσίκα) και σου λέει: «Θες να αλλάξεις επιλογή;»… Προφανές ένστικτο: δεν έχει σημασία, είναι 50-50. Αλήθεια: αν αλλάξεις, έχεις 2/3 πιθανότητες να κερδίσεις. Η διαίσθηση αποτυγχάνει…
Αγαπημένη μου…Το προφανές είναι αφετηρία σκέψης, όχι τελικό κριτήριο αλήθειας…
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Διαθέσιμο στο Google Play
