Πού ν’ ανοίξουμε την καρδιά μας και να πούμε τα βάσανά μας, φύγαν όλοι από κοντά μας, δεν υπάρχει πια κανείς. Ένας φίλος δεν υπάρχει, δεν υπάρχει μια γυναίκα, να ρωτήσει πως περνάμε δε θυμήθηκε κανείς. Δεν υπάρχει κανείς, μα κανείς, φίλοι και συγγενείς, δεν υπάρχει κανείς…
Τι πράμα είναι αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ, έφυγαν όλοι και το κλείσανε το μαγαζί. Κι ο φίλος μου ο Νταούλας, κι ο σύντροφος ο Μπάτζιος και ο Κείος και η Δριτσέλη και ο Χάιδος από καιρό και εσχάτως η Κοντοτόλη που μας άφησε ορφανά από βουλευτή εμάς τα ΣΥΡΙΖάκια…
Κλαυθμός και οδυρμός στην πόλη μετά την ανεξαρτητοποίησή της και μια ελπίδα και μια προσδοκία όμως πως οι δρόμοι μας θα ανταμώσουν ξανά υπό τον εμπνευσμένο ηγέτη Alexis (… που ας ελπίσουμε δε θα κλείσει ξανά τις τράπεζες!!!)…
Αγαπημένη μου… Όπως έλεγα και ο Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ «Η απουσία είναι για την αγάπη ό,τι ο άνεμος για τη φωτιά: σβήνει τη μικρή και δυναμώνει τη μεγάλη»…
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Διαθέσιμο στο Google Play
