10 λόγοι να μείνεις τον Αύγουστο στα Τρίκαλα

Η πόλη αδειάζει, τα χωριά γεμίζουν και τα Τρίκαλα αποκαλύπτουν την πιο ήρεμη –και ίσως την πιο όμορφη– εκδοχή τους. Ποιος είπε ότι διακοπές σημαίνει υποχρεωτικά πλοίο, νησί, ξαπλώστρα των 30 ευρώ και ατελείωτη αναζήτηση μιας… ελεύθερης πετσέτας στην παραλία;

Το trikalavoice.gr μένει στα Τρίκαλα τον Αύγουστο και καταγράφει δέκα σοβαρούς –και μερικούς λιγότερο σοβαρούς– λόγους για να κάνετε το ίδιο.

Οι δρόμοι αδειάζουν, οι κόρνες περιορίζονται και η μετακίνηση στο κέντρο γίνεται ανθρώπινη. Διασχίζεις την πόλη χωρίς νεύρα και, με λίγη τύχη, βρίσκεις ακόμη και θέση για παρκάρισμα χωρίς να κάνεις τρεις φορές τον γύρο του τετραγώνου. Μόνο γι’ αυτό, αξίζει!

Η Ασκληπιού και τα υπόλοιπα στέκια της πόλης κατεβάζουν ταχύτητα. Επιλέγεις τραπέζι, απλώνεσαι, πίνεις τον παγωμένο καφέ σου και κάνεις τη συζήτησή σου χωρίς βιασύνη. Παρέα μπορεί να μη βρεις εύκολα –οι μισοί θα είναι στη Σκιάθο και οι άλλοι μισοί στα παράλια– αλλά τουλάχιστον θα ακούς τις σκέψεις σου.

Οι απογευματινές βόλτες δίπλα στο ποτάμι έχουν άλλη χάρη τον Αύγουστο. Από τις γέφυρες μέχρι το Κουρσούμ Τζαμί και από το Βαρούσι μέχρι το Φρούριο, η πόλη προσφέρεται για περπάτημα, ποδήλατο και μικρές στάσεις στη σκιά. Σχεδόν ρομαντικά πράγματα – αρκεί να έχει πέσει λίγο ο ήλιος.

Φωτισμένα στενά, τραπεζάκια έξω, μυρωδιές από ψητά και παρέες που επιμένουν να κρατούν ζωντανή την πόλη. Κάθεσαι για φαγητό, κοιτάς γύρω σου και, με αρκετή φαντασία και ένα ποτήρι κρασί, μπορείς να πιστέψεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιο σοκάκι των Κυκλάδων. Η φέτα και τα λουκάνικα, πάντως, σε επαναφέρουν γρήγορα στην τρικαλινή πραγματικότητα.

Ελάτη, Περτούλι, Νεραϊδοχώρι, Πύρρα, Δέση, Γαρδίκι και τα χωριά του Ασπροποτάμου προσφέρουν τη δροσιά που αναζητούν όλοι. Πλατάνια, πέτρινα γεφύρια, τρεχούμενα νερά, ταβέρνες και βραδιές που χρειάζονται ακόμη και ζακέτα. Την ώρα που στην πόλη ψάχνουν το τηλεκοντρόλ του κλιματιστικού, εσύ μπορεί να αναρωτιέσαι αν έπρεπε να πάρεις μαζί σου μπουφάν.

Μπορεί να μην έχουμε θάλασσα, έχουμε όμως ποτάμια, φυσικές βάθρες και παγωμένα νερά που σε κάνουν να ξεχνάς και τον καύσωνα και τα προβλήματά σου. Ασπροπόταμος, Αχελώος και οι μικρές κρυφές γωνιές του ορεινού όγκου προσφέρουν τις πιο αυθεντικές καλοκαιρινές βουτιές. Μπαίνεις με θάρρος και βγαίνεις… άλλος άνθρωπος. Αφήστε που έχουμε και την πισίνα του Αϊ Γιώργη πια…

Ο Αύγουστος στα Τρίκαλα είναι ο μήνας των ανταμωμάτων και των πανηγυριών. Κλαρίνα, χορός, πίτες, αρνί, κεμπάπ και κρασί κάτω από τα πλατάνια. Ακόμη κι αν ξεκινήσεις χωρίς πρόγραμμα, κάπου θα ακούσεις μουσική, κάπου θα σε κεράσουν και κάπου θα βρεθεί ένας μακρινός συγγενής να σου εξηγήσει ποιανού παιδί είσαι.

Στα χωριά επιστρέφουν οι ξενιτεμένοι, ανοίγουν σπίτια που έμεναν κλειστά όλο τον χρόνο και οι πλατείες γεμίζουν ξανά φωνές. Εκκλησίες και μοναστήρια πανηγυρίζουν, οικογένειες ανταμώνουν και τα τραπέζια μεγαλώνουν για να χωρέσουν όλους. Είναι ίσως η πιο αυθεντική εικόνα του τρικαλινού καλοκαιριού.

Μια πρωινή ή απογευματινή απόδραση στην Καλαμπάκα και στα Μετέωρα αρκεί για να νιώσεις ότι έφυγες πραγματικά διακοπές. Τα βράχια, τα μοναστήρια και το ηλιοβασίλεμα δημιουργούν ένα τοπίο που ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο διασχίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να δουν. Εμείς το έχουμε λίγα λεπτά μακριά και, συνήθως, λέμε ότι «θα πάμε κάποια μέρα».

Αυτό είναι το μεγάλο κόλπο. Οι άλλοι θα επιστρέφουν κουρασμένοι, ταλαιπωρημένοι και με την πιστωτική κάρτα στα όριά της. Εσύ θα έχεις απολαύσει την πόλη, τα βουνά, τα πανηγύρια και την ηρεμία σου και θα μπορείς να οργανώσεις μια μικρή απόδραση τον Σεπτέμβριο, όταν οι τιμές πέφτουν και οι παραλίες αδειάζουν.