Τη νύχτα που ζυγώνει, δε θα σ’ αφήσω μόνη…

ΔΕ ΦΕΥΓΩ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ… Alexis-Ρωρώ στη νύχτα που ζυγώνει, δε θα σ’ αφήσω μόνη. Το χέρι θα κρατήσω, γλυκά να σε κοιμήσω. Κι όπως η νύχτα πέφτει μεσ’ το μυαλό μου φέρνω τα χρόνια που περάσαν και μ’ έβλεπες σαν ξένο. Όμως εγώ θα μείνω, μόνη σου δε σ’ αφήνω…

Στο υγρό-πέριξ του Ληθαίου-χώμα…

ΠΑΡΑ ΘΙΝ’ ΑΛΟΣ!!!… Γνωστές Τρικαλινές– η Ευαγγελία κι η Ρωρώ- σε μια ανάπαυλα των διακοπών τους εθεάθησαν να πολιτικολογούν στο υγρό-πέριξ του Ληθαίου-χώμα  κι ενώ γύρω πλανιόταν η μυρωδιά του Αυγούστου…